محمدرضا را سالهاست که می شناسم. محمدرضا شعبانعلی را می گویم. نام او را به خاطر بسپارید. او مرد بزرگی است و به امید خدا بیشتر از او خواهید شنید. او مطلبی فوق العاده نوشته که شما را خواندن و نوشیدن آن دعوت می کنم:

سرطانی به نام وطن یا چرا وطن پرست نیستم

به خاطر همین نوشته ها و همین نکته ها و همین درس هاست که می گویم مرد بزرگی است. ای کاش ایران ما می توانست افراد بیشتری را مانند محمدرضا در خود نگاه می داشت. خوشحالم که دوستان خوبی چون او دارم. باهوش، با اخلاق، با وجدان و دردمند!