من این شعر رو خیلی دوست دارم
من اين شعر رو خيلی دوست دارم مخصوصا بيت آخرش رو البته آه از نهاد آدمی بر می آورد. پس در آغاز - روز خلقتمان - اهل دريا شديم، آب شديم
دل سپرده به رقص ماهي ها، غرق بازي و پيچ و تاب شديم
موج هايي حقير و سرگردان، ساده و سر به زير و بي طوفان
گاه آسوده گرم خوابي خوش، گاه بيهوده در شتاب شديم
كم كمك چشم و گوشمان وا شد، از زمين رو به آسمان كرديم
چشممان تا به آفتاب افتاد، موج در م...
Read more من این شعر رو خیلی دوست دارم
Read more من این شعر رو خیلی دوست دارم
